วันนี้เป็นวันแรกที่ได้มาเขียนกับเขาบ้าง

 

วันนี้ก้อจะมาบอกถึงชีวิตในตอนปิดเทอมคร่าวๆละกัน แต่ที่จะเล้านี้ก้อคือชีวิตของผมในวันนี้อย่างละเอียดละกัน

 

[06/10/2006]

 

วันนี้เราตื่นมาบนเตียง ก้อมีเสียงดังป้าบๆ เป็นเสียงของคนเอามือตบที่ขา นั่นคือสัญลักษณ์ว่าผมจะต้องไปนวดขาให้พ่อเสียแล้ว

เราต้องนวดให้พ่อทุกวันตอนตื่นนอนช่วงปิดเทอม ให้นวดตอนไหนไม่นวด ดันมานวดตอนสะลึมสะลือ

อ่ะ... พอนวดเสร็จแล้ว ก้อเดินออกไป ว่าจะไปเล่นเกมซะหน่อย...

"ป้าบๆ" เป็นเสียงของคนเอามีตบที่ขา (พ่อเราน่ะแหละ)

นั่นคือสัญลักษณ์ที่พ่อบอกผมว่า "อา... พ่อเสี้ยนมากเลยลูก ขอนวดอีกทีดิ๊ "

เอาละ... พอนวดเสร็จจริงๆ เราก้อไปเล่นเกม รู้สึกจะเล่น FFV มั้ง คือเล่นจบแล้วละ แต่ไม่มีไรทำไง... ก้อเลยนั่งเก็บเวลเล่นไปตั้งแต่ 08.00-11.00 ได้

พ่อก้อเรียกให้เราไปอาบน้ำเตรียมตัว เพราะพ่อจะพาไปกินข้าวแล้วไปส่งที่เรา mbk เหมือนกับทุกวันตอนปิดเทอมที่เคยปฏิบัติมา

 

mbk ก้อเปรียบเสมือนบ้านหลังที่สองของผมนั่นละ... เพราะไม่รู้ว่าถ้าตอนปิดเทอมไม่มาที่นี่ แล้วเราจะไปไหนดี

 

อืม พอถึง mbk ผมก้อเข้ามาทางชั้น 2 ตรงที่มีบันไดเลื่อนเป็นทางตรง (คงจะมีคนนึกภาพออก)

แล้วก้อขึ้นไปชั้น 7

 

"ยศๆ กูมีเพลงใหม่มาใน i-pod อะ จะฟังไหม"

 

นั่นคือเสียงของเพื่อนคนแรกที่ผมได้ยินเมื่อผมขึ้นไปชั้น 7 เสียงของกานต์ หรือ funky ที่คนในบอร์ด sicom ส่วนใหญ่คงรู้จักกัน

เขาเป็นคนที่มีความรอบรู้เรื่อง music games มาก (เกมที่เกี่ยวกับดนตรี) รู้ไปหมดจนเราสงสัยว่าแม่งชีวิตนี้ไม่เอาเวลาไปทำอย่างอื่นเลยรึไงวะ

 

สาเหตุที่ผมต้องการขึ้นไปชั้น 7 ก้อเพื่อเล่นเกม drummania ที่ผมชอบ (เกมกลองอะนะ) วันนึงเราเล่นเยอะนะ แต่เสียตังค์ไม่เยอะหรอก

ทำไมเหรอ?

เพราะเรามีเพื่อนชื่อว่า ten เพื่อนๆ เรียกเสี่ย ten เพราะว่าเขารวยมาก

ten ชอบเล่นกลอง เล่นแต่เพลงบ้าๆ ระห่ำๆ นานๆ ครั้งจะเห็น ten เล่นเพลงหวานๆ แต่ครั้น ten จะเล่นกลองคนเดียวในบางครั้งมันก้อกระไรอยู่

ten จึงชวนผมไปเล่นกีตาร์ เพื่อเล่น sessions เป็นวงเสมอ โดย ten มักจะเลี้ยงผมเสมอ ทำให้ผมได้เล่นฟรี

ไอ่เกรงใจน่ะมันเกรงใจอยู่แล้ว แต่ทำไงได้เขาให้เราเล่นหนิ

 

ผมจะใช้ชีวิตกับการเล่นเกม และก้อเดินเที่ยวบ้าง เช่น ดูหนังสือ (ถ้าเกิดว่าที่ตู้กลองไม่มีเพื่อนๆอยู่เลยอ่านะ)

 

จนถึงเย็นๆวันนี้ ก้อได้เจอพี่ๆมากมาย เช่น พี่สอง พี่มิ้ง พี่ปุ้ย พี่ล้ง พี่ป๊อป

 

แต่ที่เรารออยู่ก้อคือพี่ถม

 

แทบทุกครั้งเลยมั้งที่พี่ถมจะมาสาย ไอ่หิวก็หิวอ่ะนะ เราห้ออุตส่าห์รอพี่ถมว่า พอมาแล้วเล่นสักแปปคงจะไปกินกัน

"อ่อ ไม่ล่ะ พี่กินมาแล้ว อิ่มละ" นั่นคือคำพูดของพี่ถม

เรา ฉงน (ชื่อเล่นจริงๆมันชื่อ เอ็ม) พี่ล้ง พี่ป๊อป ก้อเลยไปกินแมคกัน ทั้งที่อุตส่าห์รอ

 

ทุกวันศุกร์ ตอนปิดเทอม เราจะไปบ้านพี่ล้ง กัน โดย เรา พี่ถม เอ็ม พี่ล้ง พี่ปอป ก้อจะเล่นเกมกันที่บ้านพี่ล้ง

รู้สึกวันนี้จะเล่นเกม minnano tennis เป็นอะไรที่สนุกมาก มีการตีลูกเทนนิสไปแล้วไปโดนหัวเพื่อนของตัวเอง (อ่อ พอดีเล่นคู่อ่านะ)

แล้วก้อเล่น bomberman กัน มัวแต่แย่งระเบิดเวลาเลยตายก่อนเลย ฮือๆ

 

และแล้ว... ก้อเที่ยงคืน พี่ปอป กับ ฉงน ก้อกลับบ้านไป

 

เหลือ พี่ถม พี่ล้ง และก้อเรา ทันใดนั้น

"เห้ย... พี่กลับละ พี่มีงาน" นั่นคือคำพูดของพี่ถม

 

เออ ทิ้งกุจนได้...

 

แล้ววันนี้ผมก้อหวังว่าจะนอนในบ้านพี่ล้งอย่างปลอดภัยอีกครั้ง

 

ปล. จ๊วบบ... นี่ก็เป็นครั้งแรกที่เราได้มาเขียนอะนะ ออกจะบ่นๆ หน่อย อย่าเพิ่งว่ากันละกันนะ